Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Zdrowie. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Zdrowie. Pokaż wszystkie posty

Młody jęczmień - trzymam cukier w ryzach!


Przeglądając mojego bloga, łatwo można zauważyć, że staram się dbać o figurę oraz swoje zdrowie. Dlatego nikogo nie zdziwi, że w końcu musiałam sięgnąć po młody jęczmień. Szczególnie, że od lat walczę z insulinoopornością. Czy było warto? Oto moje spostrzeżenia!

Czym jest młody jęczmień?
Nazywany również zielonym jęczmieniem i zieloną krwią. Zbieramy jest tygodniowy jęczmień, który następnie poddawany jest specjalnej obróbce czyli sproszkowaniu oraz suszeniu. Młody jęczmień zaliczany jest do grupy tzw. „superfoods”, czyli „super żywności”, ponieważ uzyskany z pędów ekstrakt zawiera mnóstwo witamin , minerałów i antyoksydantów. Jest bardzo bogatym źródłem witaminy C, B1, B2, B6, B12, cynku oraz witaminy E.

W saszetkach Młody Jęczmień Forte Slim znajdziemy między innymi wysokie stężenie samego jęczmienia (1000mg w saszetce), ale również ekstrakt z owoców gorzkiej pomarańczy, liści mordy białej czy chrom. Dzięki temu jego działanie jest dodatkowo wzmacnianie.
Idealny dla wytrwałych osób i nie wygórowanym podniebieniu
Kiedy podjęłam decyzję, że spróbuję walki z wahaniami poziomu cukru we krwi przy pomocy młodego jęczmienia, postanowiłam, że zrobię to kompleksowo. Zdecydowałam się zatem zarówno na tabletki jak również saszetki do picia. Taka kuracja miała przynieść zauważalne efekty i sprawić, że będę czuła się zdecydowanie lepiej.

Czego oczekiwałam:
- zmniejszenia wahań poziomu cukru we krwi
- zmniejszenia wagi ciała
- odkwaszenia organizmu
- poprawy wyglądu skóry
- poprawy ogólnego samopoczucia

Łykanie tabletek nie stanowiło dla mnie żadnego problemu - po prostu do codziennej rutyny tabletkowej dołączyłam jedną tabletkę więcej. Jednak picie saszetek okazało się nie lada wyzwaniem. Po pierwsze - nie zawsze pamiętałam, by koktajl sobie przygotować. Nie zawsze też miałam na to czas, ponieważ najlepiej jest pić go z samego rana, a ja rano potrafię być bardzo zabiegana i wiecznie spóźniona ;) Jednak najważniejszą i największą przeszkodą okazał się sam smak. Niestety młody jęczmień absolutnie mi nie podszedł - jego ziemisty i trawiasty smak odrzucał mnie bez względu na to, jak wyszukanego koktajlu nie przygotowałam. Nie smakował mi zarówno z maślanką, jogurtem naturalnym, owocowym czy sokiem z jabłek. 

Jednak przebrnęłam i udało mi się przez okres 2 tygodniu codziennie (no, prawie codziennie) taki koktajl wypić. Miałam duże szczęście, że kurację rozpoczęłam stosunkowo wcześnie, bo nie mogłabym jej dokończyć... ale o tym niebawem ;) Nawet podzielę się z Wami przepisem na koktajl, który uratował mi życie i sprawił, że młody jęczmień spokojnie konsumowałam każdego ranka.

Młody jęczmień na owocowo
1 saszetka młodego jęczmienia
5-8 świeżych truskawek
1/2 kiwi
1 dojrzały banan
1 szklanka świeżo wyciśniętego soku z pomarańczy

Przygotowanie: Owoce umyj, pokrój (lub wyciśnij z nich sok) i wrzuć do blendera. Na koniec dosyp saszetkę młodego jęczmienia i całość zmiksuj. Przelej do ulubionego kubka i pij!  


Efekty były zauważalne, jednak nie gołym okiem: 
- poczułam się lepiej i odnajdywałam w sobie więcej energii do działania
- spadku wagi nie zauważyłam, ale to akurat nastąpiło z innych powodów
- zauważyłam utrzymywanie się prawidłowego stężenia glukozy we krwi (co przy insulinooporności jest niezwykle istotne!), a dzięki temu również zwiększenie prawidłowego metabolizmu węglowodanów.
- nie zauważyłam większej poprawy stanu skóry



Czy warto? Zdecydowanie. Kiedy tylko będę mogła znowu po niego sięgnąć, dołączy do codziennej rutyny, nawet gdyby miało to nastąpić tylko w formie tabletek do łykania. Dzięki tej prostej kuracji udało mi się zmniejszyć skutki uboczne zaburzenia, które jest moją zmorą każdego dnia. Nic więcej do szczęścia mi nie potrzeba :)



Post powstał we współpracy z marką Avet Pharma Sp. z o.o.

Czytaj dalej

Gotowanie na parze - punkt dla zdrowia!


Długo wahałam się czy wypróbować parowar, który od dwóch lat kurzył się w szafce. Wydawało mi się, że gotowanie w nim zajmie więcej czasu, a jedzenie nie będzie smaczne. Co się okazało?

Poza tym, że potrawy gotowane na parze są zdrowsze, o czym będę pisała za chwilę, są również po prostu pyszne. Nie dostrzegłam większej różnicy w smaku. Oczywiście, jeżeli najważniejsza jest dla Ciebie skwiercząca panierka i obciekający tłuszczyk - odczujesz różnicę. Jednak odpowiednia długość gotowania, przyprawienie jedzenia i dobre połączenie smaków sprawią, że gotowany na parze obiad będziesz pałaszować ze smakiem.

Jedną z najwygodniejszych rzeczy jest taka, że cały posiłek przygotowujesz tak naprawdę na raz. Mój parowar HOLDEN ma 3 piętra, więc zawsze wypełniam je po brzegi. Na samym dnie kładę mięso lub rybę, wyżej ziemniaki lub pierwszą porcję warzyw, a na samej górze warzywa, które mają gotować się najkrócej. Wychodzi pysznie i szybko!

Zalety gotowania na parze


1. Jedzenie ma wyrazisty i naturalny smak
2. Łatwiej będzie Ci zrezygnować z dodawania soli
3. Dania są bardziej lekkostrawne i mniej kaloryczne
4. Brak zawartości tłuszczu w jedzeniu dzięki parze wodnej
5. Oszczędzasz czas, ponieważ (jak pisałam wcześniej) wszystko gotuje się jednocześnie!
6. Przygotowanie posiłku jest dziecinnie proste
7. Nie ryzykujesz, że przypalisz swój posiłek :)
8. Gotowane w ten sposób dania tracą mniej witamin i substancji odżywczych niż podczas gotowania, smażenia czy duszenia
9. Uniwersalny sposób gotowania - na parze można podgrzewać niemal każdy rodzaj pożywienia

Najważniejsze, że spożywanie posiłków gotowanych na parze pozytywnie wpływa na Twoją sylwetkę, daje więcej sił witalnych oraz zadowolenia z siebie, a to jest kluczem do zdrowia! 
Jakie znacie zalety gotowania na parze?
Czytaj dalej

Twarożek z cukinią (dieta paryska)


Długo szukałam diety, która byłaby odpowiednia dla mnie. Nie jadam śniadań, a najbardziej głodna jestem wieczorami. Zaczynałam wątpić, że znajdę idealne rozwiązanie, gdy odkryłam dietę paryską! A w niej przepis na niezwykle sycący twarożek z cukinią. Zapraszam!

Składniki:
Twarożek chudy 150g
Cukinia (średniej wielkości)
Czosnek
Szczypiorek
Sól i pieprz

Przepis:
Cukinię dokładnie myjemy i kroimy w drobną kostkę. Następnie podsmażamy ją na patelni z powłoką nieprzywierającą i dodajemy przeciśnięty przez praskę ząbek czosnku. Mieszamy do momentu, aż składniki będą miękkie. W międzyczasie twarożek przekładamy do garnka i rozdrabniamy. Dodajemy gotową cukinię, mieszamy i dodajemy posiekany drobniutko szczypiorek. Doprawiamy do smaku solą i pieprzem. Można dodać też czosnek granulowany.



Koniecznie dajcie znać, jak wrażenia! Ja zakochałam się w tym smaku i nawet poza dietą przygotowuję sobie czasem taki obiad. Przygotowuje się go bardzo szybko i jest sycący.
Czytaj dalej

Rzucam palenie! 6 porad jak się przygotować


Palenie papierosów to okropny nałóg. Z jednej strony sprawia, że nie tyjemy i jest remedium na nerwy, jednak z drugiej - zabiera zdrowie, młody wygląd czy sporą część pensji. Jak rzucić palenie? Posłuchaj byłej palaczki.

1. Tak, przytyjesz
Jest bardzo mały odsetek osób, które nie tyją rzucając palenia. Ale są to wyjątki potwierdzające regułę, dlatego założyć możesz, że przybierzesz na wadze. Rzucanie palenia nie tylko powoduje, że zamiast po papierosa sięgamy po słodycze czy inne przekąski. Zwalnia również nasz metabolizm, skutkiem czego naewt ograniczając ilość spozywanych kalorii, tyjemy. W moim przypadku przyrost masy ciała zakończył się po 1,5 roku od rzucenia palenia. I nie oznacza to wcale, że mam szybką przemianę materii. Jest ona zdecydowanie wolniejsza, niż była. Jednak jestem zdrowsza i bogatsza! Nastawiając się na dodatkowe kilogramy, będzie Ci łatwiej wytrwać.

2. Nie możesz zapalić
Około miesiąca do trzech po rzuceniu palenia poczujesz się, jak bóstwo. I będziesz przekonany, że nawet jeśli zapalisz jednego papierosa - zerwałeś z nałogiem, więc do niego nie wrócisz. Nie wpadaj w te sidła! Na tym etapie (i każdym późniejszym) każdy papieros to powrót do palenia. Palacz jest jak alkoholik - uzależnienie towarzyszy mu do końca życia.

3. Znajdź sposób na radzenie sobie ze stresem
Chwilami największej próby są stresujące sytuacje i nerwy. Bardzo ciężko jest nie sięgnąć po papierosa, gdy coś nas bardzo zdenerwuje lub wytrąci z równowagi. Dlatego tak istotnym jest, byś znalazł czytelniku sposób na poradzenie sobie z nim. Może sport? A może w Twoim przypadku najlepszym rozwiązaniem będzie krótka drzemka? Przetestuj już teraz.

4. Nie spędzaj czasu z palaczami
Ten punkt jest najtrudniejszy, ale również najistotniejszy. Przykro mi, ale Twoje relacje towarzyskie z osobami, które palą papierosy nieco się ochłodzą. No, chyba że są to na tyle fajne osoby, że nie będą przy tobie paliły. Wtedy pozostaje mi tylko pozazdrościć Ci, że masz tak fantastycznych znajomych :) Jednak większość ludzi nie przejmuje się faktem, że właśnie starasz się rzucić palenie i albo po prostu przy Tobie odpalą papierosa albo wręcz będą Cię nim częstować. Dla własnego bezpieczeństwa lepiej unikać podobnych sytuacji.

5. Przygotuj rodzinę na rewolucję
Odpowiednie przygotowanie bliskich na to, co będzie się działo jest bardzo pomocne. Uprzedź ich, że będziesz drażliwy, wściekły, agresywny... a czasem płaczliwy, niezdecydowany i smutny. Wyjaśnij, że mogą być momenty, w których będziesz przetrząsać cały dom, by znaleźć choć jednego papierosa. Uprzedź o dniach, w których nie będziesz mieć na nic siły i będziesz tylko spać. Takie rzeczy zdarzają się podczas rzucania palenia i wsparcie (a przede wszystkim zrozumienie) najbliższych naprawdę ułatwia ten proces. Jeżeli nawet nie będą Cię wspierali, może uda im się nie reagować na Twoje zachowania, dzięki czemu objawy się nie zaostrzą. To już coś!

6. Nie bój się wspomagać
Nie rzuciłabym palenia bez Tabexu. Dzisiaj lepszym zamiennikiem (ma mniej skutków ubocznych) jest Desmoxan. Dzięki niemu objawy odstawienia nikotyny były zdecydowanie mniejsze i już 3 dnia brania tabletek przestałam palić. Nie było łatwo, ale wiem, że dzięki takiemu wspomaganiu przetrwałam ten najtrudniejszy moment. 



Paliliście kiedyś papierosy? Udało Wam się rzucić? Chętnie poznam Wasze historie :)

Czytaj dalej

Morwa biała - dlaczego warto ją pić?



Morwa biała nie dość, że bardzo smaczna - przynosi cała gamę korzyści dla Twojego organizmu. Szczególnie powinny pić ją kobiety. Dlaczego?


Morwa biała to jeden z mniej popularnych gatunków drzew liściastych rodziny morwowatych. Przywędrowała do nas prosto z Chin, gdzie uprawiana jest od wieków. Chiny słyną z uprawiania roślin o charakterze prozdrowotnym oraz medycyny naturalnej.

Lista korzyści, jakie przynosi picie tego naparu jest bardzo długa. Skupię się jednak na tych, które bezpośrednio dotyczą kobiet. Dopóki nie pojawiły się u mnie problemy z metabolizmem, poziomem cukru czy zaburzeniami hormonalnymi, nie wiedziałam nawet o jej istnieniu. Co za szkoda! Teraz piję ją codziennie i już widzę efekty.


1. Reguluje poziom cukru
Regularne picie wyciągu z liści morwy powoduje hamowanie aktywności enzymów, które rozkładają cukry proste. Dzięki temu ograniczona zostaje ich przemiana w glukozę. Co to oznacza? Ni mniej, ni więcej tylko to, że część węglowodanów nie zostaje strawiona, więc obniża się poziom cukru we krwi.


2. Wspomaga odchudzanie
Z punktu pierwszego wiemy, że morwa biała ogranicza glukozę, więc jednocześnie zapobiega odkładaniu się tkanki tłuszczowej. Dodatkowo liście zawierają pektyny, które przyczyniają się do prawidłowej pracy jelit poprzez usprawnienie perystaltyki.


3.Naturalny antyoksydant
Tym razem na tapetę bierzemy inną część tej rośliny, a mianowicie owoce. Charakteryzują się bowiem obecnością duuużej ilości flawonoidów – związków, które wykazują charakter antyoksydacyjny, a także (przy zupełnej okazji) właściwości przeciwnowotworowe.


4. Mają działanie przeciwwirusowe
Wracając do liści - warto zrobić z nich nalewkę, ponieważ doskonale sprawdza się jako środek na gorączkę czy w leczeniu anginy i innych nieprzyjemnych przeziębień. Dodatkowo działa odkażając, co jest wskazane... zawsze. Morwa biała potrafi poradzić sobie z bakteriami takimi, jak gronkowiec złocisty, salmonella czy bakterią odpowiedzialną za rozwolnienie i bóle brzucha.

5. Obniża cholesterol
Substancje aktywne liści morwy obniżają stężenie cholesterolu i trójglicerydów we krwi, dzięki czemu zmniejszają ryzyko miażdżycy. Wyciągi z liści działają przeciwzapalnie oraz chronią komórki wątroby przed uszkodzeniem.

Jak przygotować?
Najbardziej popularną formą spożycia morwy białej jest jej napar, chociaż wspomniałam tu także o nalewce czy jedzeniu jej owoców. Napar przygotować można na kilka sposób - osobiście polecam zakup liści, nie gotowych herbatek. Jeżeli jednak nie masz takiej możliwości, te gotowe kompozycje ziół też mogą być. Do przygotowania herbaty potrzebujesz 1 grama liści morwy białej oraz 100 ml gorącej wody. Zalewasz liście i parzysz pod przykryciem przez 5-8 minut. 
Czytaj dalej

Pieczone szparagi z czosnkiem


Długo zbierałam się do tego, by w końcu spróbować szparagów. W końcu wybrałam te zielone i postanowiłam, że poeksperymentuję trochę z piekarnikiem. Wyszło wybornie!

Składniki: 
Szparagi zielone
Oliwa z oliwek
Sól i pieprz
Czosnek granulowany
2 ząbki czosnku
Parmezan (opcjonalnie) 



Przepis: 
Szparagi należy opłukać w zimnej wodzie, a następnie odłamać zdrewniałe końcówki - raz będzie to większy, raz mniejszy kawałek. Następnie bierzemy blachę do pieczenia, na której kładziemy papier do pieczenia. Równo układamy nasze szparagi. Warto na tym etapie skropić je oliwą, dzięki czemu będą bardziej chrupkie. Posypujemy czosnkiem granulowanym, solą i pieprzem oraz dodajemy czosnek przeciśnięty przez praskę. Wstawiamy do piekarnika nagrzanego do 180 stopni na ok. 20 minut. Po tym czasie sprawdzamy czy są już gotowe. Jeżeli widelec wchodzi w nie, jak w masełko - możemy wyciągać. Na koniec możesz posypać je parmezanem. 
http://instagram.com/kusterkowa
Smacznego!
Czytaj dalej

Kuchenne Rewolucje... i dieta murowana!

Dzięki Magdzie Gessler każda moja wycieczka do restauracji uwieńczona jest myśleniem o tym, co dzieje się w kuchni. Dlaczego?

Magda Gessler od paru lat jeździ po restauracjach i próbuje je ratować. Sypiące się, i brzydkie miejsca. Miejsca, w których właściciele serwują stare, przeterminowane i obrzydliwe jedzenie. Śmierdzące, mrożone i po prostu trujące.

Na początku wkręciłam się w ten program, nie ukrywam. Podobało mi się oglądanie odmóżdżacza, przy którym odpoczywałam. No cóż, skutki tego myślenia pojawiły się całkiem niedawno. Nie jestem w stanie wejść do restauracji nie myśląc o tym, co dzieje się w kuchni. Jest mi niedobrze, bo przypominam sobie wszystkie obrzydlistwa, których naoglądałam się w programie Kuchenne Rewolucje.

Nie mam większej ochoty jeść na mieście, bo od razu mam podejrzenia, że właściciele restauracji, baru czy czegokolwiek, gdzie można zamówić jedzonko, praktykują: mrożenie wszystkiego, co kupią i trzymanie tego przez lata (!) w wielkich lodówkach  przygotowywanie jedzenia na śmierdzących i brudnych blatach gotowanie, smażenie, pieczenie i tym podobne w wysmarowanych i niedomytych naczyniach symbiotyczne współistnienie z robalami i innymi karaluchami podawanie zamrożonych jeszcze w środku dań (jeden z ostatnich odcinków, mniam)  smażenie w starym tłuszczu, bo oszczędność jest najważniejsza podawanie produktów tak wysokiej jakości, że po zjedzeniu ich istnieje podejrzenie, że wyrośnie mi ogon albo co najmniej trzeci cycek łączenie ze sobą rzeczy, które smakowo nie powinny nigdy nawet stanąć w jednej kolejce do talerza 
 
Ja w to nie wierzę
Przykładów mogę podawać więcej, ale wybaczcie - już mnie zemdliło. Ogólnie mam pewną rozkminę, która dotyczy jednej rzeczy - czy te restauracje naprawdę lepiej funkcjonują po Rewolucjach z Madzią? Powiedzmy sobie wprost, w programie odsłaniane są tak obrzydliwe i momentami niebezpieczne dla zdrowia fakty i znaleziska, że śmiem podejrzewać, że noga większości ludzi nigdy nie powinna tam postać. Chociaż społeczeństwo kocha to, co pojawia się w pudełku zwanym TV. Pewnie pójdzie, bo to takie popularne miejsce. Smacznego!

Osobiście mogę zagwarantować, ze w takim miejscu moja noga na pewno nigdy nie postanie. Trudno mi bowiem uwierzyć, że nagle w magiczny sposób właściciele zmienili podejście do klienta. Jak ktoś nie miał wcześniej skrupułów, by ludzi truć - nie będzie miał ich nadal.


A jak jest z Wami, oglądacie Kuchenne Rewolucje?
Czytaj dalej

Dietetyczne kotlety mielone



Osobiście mogłabym mięsa nie jeść, ale nie oszukujmy się - w domu mieszka jeszcze mężczyzna, który jest typowym samcem. Dla niego życie bez mięsa nie ma prawa bytu, no bo jak? Kotlet musi być, szynka to też podstawa wyżywienia. 

Staram się jednak gotować w miarę chudo i dietetycznie, dlatego biorąc przepis od mamy, postanowiłam parę składników pozamieniać. Trochę dodałam, a kilka zabrałam i dzięki temu uzyskałam nie dość, że zdrowsze to i zdecydowanie smaczniejsze kotlety mielone. Mąż syty i Kusterkowa nie tyje - rozwiązanie idealne :)



Składniki:
1 kg mięsa mielonego z indyka
Natka pietruszki lub Bazylia
2 jajka
6 sporych kromek razowego chleba
500 ml ciepłego mleka 0,5%
Czosnek granulowany
Sól i Pieprz
Bułka tarta (razowa lub zwykła)
Olej


 

Przepis:
W pierwszej kolejności odkrój od pieczywa skórki i włóż do miski z ciepłym mlekiem na około 15 - 20 minut, by napęczniało. W międzyczasie posiekaj natkę pietruszki lub bazylię. Mięso mielone włóż do sporej miski. Dodaj jajka, posiekaną natkę lub bazylię, czosnek granulowany, sól oraz pieprz. Odsącz z mleka chleb i dodaj do całości. Teraz wszystko wymieszaj na gładką masę i zacznij formować kotlety. 


Wskazówka: zmocz ręce w zimnej wodzie przed lepieniem kotleta. Dzięki temu łatwiej będzie Ci uformować kształt, a mięso nie przylepi się do rąk. Voilla!
 

Każdego kotleta obtocz w bułce i wrzuć na rozgrzany na patelni olej. Smaż do momentu, aż połowa kotleta będzie "zabrązowiona" i wtedy odwróć go na drugą stronę. Poczekaj do tego samego momentu i gotowe!







Takie mielone są zdrowsze, pyszniejsze i znacznie ciekawsze od klasycznych!
Czytaj dalej

Nie śpij zbyt długo, bo...


Zapewne tak, jak mnie wychowywano Cię w myśl, że człowiek powinien przesypiać minimum 8 godzin na dobę. Obstawiam więc, że dziwisz się słysząc, że tyle śpiąc możesz robić sobie krzywdę! Ale jak to?

Nadmiar snu grozi...
Nie namawiam Was kochani do tego, byście nagle przestali sypiać lub doprowadzili się do stanu zasypiania na stojąco. Warto jednak zapamiętać sobie, że osoba dorosła powinna spać około 6-7 godzin na dobę - ani mniej, ani więcej. Dr Gregg Jacobs z Centrum Zaburzeń Snu na University of Massachusettes gorąco rekomenduje 7 godzin, ponieważ jego zdaniem taka dawka najlepiej wpływa na ludzki organizm oraz samopoczucie. Każde odstępstwo od tej normy (no dobra, nie trzymajmy się tak dokładnie, niech będzie przedział 6 do 8 godzin) może powodować zaburzenia zarówno somatyczne, jak i psychiczne.

Nadmiar snu często kończy się tak, że pojawia się: cukrzyca, otyłość (osoby przesypiające 9-10 godzin w ciągu doby są o 21% bardziej narażone na otyłość w perspektywie 6 lat niż te, które śpią 7-8 godzin), ból głowy oraz kręgosłupa, choroby serca, a nawet skrócenie życia. Jeżeli chodzi o zaburzenia psychiczne, przesypianie zbyt wielu godzin może prowadzić do depresji. Podobno około 15% osób borykających się z tą chorobą śpi zbyt dużo, co powoduje pogarszanie się ich ogólnego stanu zdrowia.

Ostatnio na portalu Charakterów przeczytałam o Prof. Franco Cappuccio, który przeanalizował 16 badań dotyczących nawyków związanych ze snem. Swoim eksperymentem objął ponad milion osób - dla mnie ta liczba jest mega abstrakcyjna!

Co takiego zauważył? 
Jeżeli ktoś spał ponad 8 godzin na dobę, szansa na jego zgon była o 30% większa niż u osób, które spały od 6 do 8 godzin. Żeby było jasne - Profesor zbadał to dwukrotnie: wliczając osoby chore (somatycznie lub psychicznie) oraz wykluczając je z analizy. W obu przypadkach wyniki były takie same.



Nie zapominajmy o jeszcze jednej, bardzo ważnej rzeczy - higienie snu. Dotyczy ona również regularności, którą tak bardzo hołdujemy, gdy mowa jest o dzieciach, a zaniedbujemy w przypadku siebie samego. Odpowiedz sobie na takie oto pytania:

1. Czy chodzisz spać o tych samych porach?
2. Czy spożywasz przed snem alkohol lub kofeinę?
3. Czy śpisz na wygodnym posłaniu?
4. Czy pomieszczenie, w którym sypiasz jest wywietrzone?

Jeżeli z ręką na sercu możesz odpowiedzieć na nie twierdząco, fantastycznie. Sen powinien być dla Ciebie czasem odpoczynku i regeneracji. Tylko pozazdrościć! Pamiętaj jedynie, by nie był zbyt długi. Tak na wszelki wypadek.
Czytaj dalej

Rzuciłam palenie - jakim cudem?


To nie jest tak, że nagle przestajesz palić. Jak przetrwasz parę miesięcy, Twoje życie wcale nie wygląda, jak za czasów, gdy jeszcze nie wziąłeś do ust papierosa. To jest stała walka, która nigdy się nie kończy.

Jak to się zaczęło?
Zaczęłam palić, gdy miałam około 15 lat. Myślałam wtedy, że jestem fajna i dorosła. Na początku faktycznie było dość fajnie, bo zaczęło się liceum i na papierosku spotykała się cała śmietanka towarzyska. Jednak szkoły się skończyły, a ja paliłam coraz więcej. Nie potrafiłam już wytrzymać godziny nie myśląc o tym, że mnie dusi. Nie potrafiłam pójść do restauracji czy kawiarni, w której nie wolno palić. Miałam permanentnego kapcia w gębie i brak pieniędzy na koncie. Kopciłam 2 paczki Marlboro Frost dziennie. Dawało to liczbę 40 papierosów dziennie - czasem trochę mniej, czasem trochę więcej. Niezły wynik, jak na dwudziestolatkę, prawda?

Koniec papierosów!
Palenie rzuciłam w wieku 21 lat. Nie była to decyzja podjęta ad hoc. Dojrzewałam do niej przez parę miesięcy głównie obserwując życie ludzi, którzy nie palili. Zazdrościłam im tego, że mają pieniądze, nie śmierdzą i mogą pójść do wszystkich tych ładnych miejsc. Mogą w nich usiąść i rozkoszować się smakiem zamówionych produktów. Ludzie nie odsuwają się od nich, nikt nie komentuje tego, że śmierdzą. Słyszą komplementy na temat swojego wyglądu lub zapachu. Nie mają zielonkawej cery, żółtych zębów i paznokci. Nie suszy ich tak, jakby byli na permanentnym kacu. Wyglądają zdrowo. Nie dyszą, jak emeryci wchodząc na drugie piętro.



Ostateczną decyzję o zerwaniu z nałogiem podjęłam dzięki mężowi. Wtedy był jeszcze moim chłopakiem. Nigdy nie palił. Nie lubił ani zapachu ani smaku papierosów, a najbardziej odrzucał go widok kobiety z petem w zębach. Tym większe moje dziwienie, że zechciał się ze mną spotykać i znosić to, że paliłam tak naprawdę non stop. Nigdy się nie odsuwał, nigdy nie robił min ani komentarzy. Kiedy spędzałam z nim czas starałam się jak najbardziej ograniczać ilość wypalanych papierosów i dzięki temu zobaczyłam, że umiem palić mniej. Umiałam wypalić te 4-5 papierosów dziennie mniej niż zwykle. Potrafiłam wytrzymać 2 godziny nie myśląc o dymku. Tak zakiełkowała myśl: rzucę to cholerstwo. Dodatkowo pomógł fakt, że Kacper nigdy nie naciskał. Nie oceniał i nie zabraniał mi palić. Starał się nie pokazać po sobie tego, jak bardzo przeszkadza mu mój smak i zapach - w końcu nie ma nic ciekawego w całowaniu się z popielniczką. Jednak ja widziałam, odbierałam te sygnały z jego ciała. To było o niebo skuteczniejsze niż komentarze słyszane z każdej strony, że powinnam rzucić palenie, że jestem młoda i jeszcze nie jest za późno.

Prób były dwie i obie wspomagane tabletkami Tabex. Dzisiaj lepszym zamiennikiem jest Desmoxan, podobno. Za pierwszym razem nie paliłam około 2 miesięcy. Złamałam się przy browarku w wakacje, kiedy siedzieliśmy ze znajomymi w 5 osób i każdy palił. Ja też zapaliłam i już poleciał papieros za papierosem.



Za drugim razem osiągnęłam pełen sukces, bo byłam mądrzejsza o błędy popełnione przy poprzedniej próbie. Osiągnęłam sukces i nie palę do dzisiaj. Właśnie zaczyna się trzeci rok bez dymka i jest mi świetnie!

Jak wyglądało rzucenie palenia oraz z jakimi skutkami ubocznymi się borykałam, przeczytasz w kolejnym wpisie. Nie będzie to biadolenie o tym, jak było łatwo i przyjemnie. Bo nie było i nadal nie jest.
Czytaj dalej

Borówka - pomysł na lekki deser


Często zastanawiam się, co zjeść na śniadanie. Nierzadko kończy się to tak, że nie zjadam nic, bo albo nie mam czasu albo ochoty na gotowanie z samego rana. W ogóle nie lubię śniadań. Pierwszy posiłek mogłabym zjadać dopiero po południu i byłoby dobrze. Wiem jednak, że jest to niezdrowe. Żeby zmotywować mnie do przygotowania śniadania powinno ono być szybkie, lekkie i pełnowartościowe.


Przepis, który dzisiaj proponuję jest bardzo, ale to bardzo prosty i szczerze mówiąc nie jest to absolutnie nic innowacyjnego. Ot, proste i szybkie śniadanie dla leniwych.


Składniki
Borówki
Jogurt 0% (używam Bacoma)
Płatki owsiane
Słodzik
Suszona żurawina


Sposób przygotowania
Tak naprawdę wystarczy warstwowo układać wszystkie składniki w naczyniu lub (jeżeli ktoś woli) od razu je wymieszać. Ja na początku dodaję słodzik do jogurtu. Następnie sypię trochę płatków owsianych, borówki, suszone żurawiny, jogurt, borówki, suszone żurawiny, znowu płatki i troszkę borówek. Oto koniec przepisu! Bon Appétit kochani.






Jak Wy przygotowujecie borówkowe śniadania lub przekąski?
Czytaj dalej

Makaron ze szpinakiem i suszonymi pomidorami


Nie miałam w planach dodawania na tym blogu przepisów kulinarnych, ale jednak dzieje się! Dzisiaj chcę podzielić się z Wami przepyszną i niezwykle prostą w przygotowaniu wegetariańską pastą ze szpinakiem, którą zrobiłam parę dni temu. Wyszła pyszna, a przygotowanie zajęło zaledwie 15 minut.


Składniki:
makaron penne (lub inny wedle uznania)
liście szpinaku
rukola
suszone pomidory (ja używam tych suszonych na słońcu, bez octu i oliwy)
papryka czerwona
czosnek granulowany
sól i pieprz

Sposób przygotowania:

Makaron gotujemy do miękkości. W tym czasie wszystkie warzywa myjemy. Następnie siekamy liście szpinaku oraz rukolę, a paprykę kroimy w większą kostkę. Suszone pomidory tniemy w cienkie paseczki. Teraz wystarczy wszystkie składniki ze sobą wymieszać, dodać czosnek granulowany (z nim się w kuchni nie rozstaję), sól, pieprz i przyprawy, które lubisz najbardziej. Smacznego! :)


Czytaj dalej

5 kroków do zdrowego odżywiania


Porad jak zdrowo jeść jest tyle, ilu dietetyków. Każdy z nas powinien wybrać te sposoby, które są dla niego najlepsze. Zobacz, jakich zasad ja przestrzegam w codziennej diecie.

Ja dzielę się z Wami tymi sposobami na zdrowe żywienie, które stosuję regularnie i każdego dnia. U mnie sprawdzają się idealnie, choć do niektórych musiałam dojrzeć wiekowo lub po prostu się przyzwyczaić. O, kiedyś nienawidziłam surówek, a dzisiaj zajadam się nimi, jak szalona! No dobra, ale do rzeczy.

1. Prawie nie używam soli
Kiedyś soliłam na potęgę - inaczej potrawy nie miały dla mnie żadnego smaku. Wiadomo, że jedzenie kompletnie nie solone jest niesmaczne i mdłe, dlatego nie oszukuję ani siebie ani Was, że jej nie używam. Staram się jednak ograniczać ją do absolutnego minimum oraz stosować tą "dietetycznej" - o obniżonej zawartości sodu. Jest niestety zdecydowanie mniej słona, ale zarazem zdrowsza. Kosztowało mnie to bardzo dużo wysiłku i zmiany przyzwyczajeń, ponieważ na początku miałam wrażenie, że ciągle jem bezpłciowe mamałygi. Przemówił do mnie fakt, że mniejsza ilość soli w kuchni wpływa na lepsze samopoczucie. Na przykład nie zatrzymujesz wody w organizmie, co na przykład dla mnie jest niezwykle ważne.

2. Piję wodę z cytrusami
Ostatnio na dziesiątkach blogów wyczytałam, że ich właściciele rozpoczynają kurację wodą z cytryną. Początek wiosny jest idealnym momentem na zmianę nawyków żywieniowych na zdrowsze, więc popieram, trzymam kciuki i sama zabieram się za siebie! Wstyd się przyznać, ale regularnie zapominam o tym prostym, a niezwykle skutecznym sposobie na lepsze samopoczucie przez cały dzień. A to nie ma w domu cytryny, a to wypiję cztery kawy i nagle wybija godzina 22:00. Ogólnie jestem jedną z tych osób, które w ciągu doby mogą w ogóle nie pić i nie odczuwają takiej potrzeby, więc jest mi trudniej. Pomocna jest aplikacja na Adroida Water Your Body, która regularnie przypomina mi o wypiciu szklanki.

3. Postawiłam na pierś kurczaka w papirusie
Popularne są teraz "Pomysły na.. soczystą pierś kurczaka". Są smaczne, szybkie w przygotowaniu i niedrogie, a co więcej uchodzą za zdrowe. Cóż, ja postanowiłam stuningować ten pomysł i pierś kurczaka (albo indyka) przyprawiam po swojemu bez użycia oleju (którym nasączony jest papirus), a następnie zawijam ją w papier do pieczenia. Efekt jest taki, że smak mam ten sam, ale tym razem pierś faktycznie jest robiona bez tłuszczu.

4. Zachowuję propocje: dużo warzyw, mało owoców
Zazwyczaj warzywa zestawiane są w tym punkcie na równi z owocami, co jest błędem. O ile tych pierwszych faktycznie powinniśmy jeść jak najwięcej - są zdrowe i niskokaloryczne, o tyle te drugie zawierają naprawdę dużo cukrów. Przyjmuje się, że jedno jabłko jest już osobnym posiłkiem. W ciągu doby staram się zjeść jedną, maksymalnie dwie porcje owoców, ale nie więcej. Wliczają się w to również smoothies robione w domu ze świeżych owoców. Okay, przyznaję. Kiedy mam straszną ochotę na czekoladę to zjadam dodatkowego banana, ale z dwojga złego lepiej w tę stronę, nie?


Świeżo wyciskany sok z pomarańczy to najlepszy pomysł na śniadanie.


A oto koktajl z warzyw - głównym składnikiem jest jarmuż. Pychota!

5. Nie podjadam
To jest ostatni, ale najważniejszy punkt - nie podjadać. Zdrowe odżywianie wyklucza nieustanne spacery do lodówki, które zazwyczaj kończą się złapaniem za jakąś przekąskę - kabanosa, plasterek sera albo jogurcik. Te posiłki też się liczą, nie znikają w eterze. :) Warto więc ustalić sobie 5-6 momentów w ciągu dnia, gdy celebrujesz swoje posiłki i kontrolować, by pomiędzy nimi nie sprawdzać, czy światełko w lodówce gaśnie przy otwieraniu.


Masz swoje sprawdzone sposoby na zdrowe odżywianie?
Czytaj dalej

Zdrowy tryb życia bywa szkodliwy


Kobiety oszalały na punkcie bycia "fit". Pod stwierdzeniem "zdrowy tryb życia" kryje się spożywanie produktów najwyższej jakości przy jednoczesnym aktywnym uprawianiu sportu. Sama idea brzmi fantastycznie, ale jak wygląda w teorii?

Jak napisała Dr. Sarah Jarvis prowadząca blog w kategorii health & wellness na brytyjskim portalu patient.co.uk, pięć zachowań, które znacznie ułatwią nam prowadzenie zdrowego trybu życia to:

1. rzucenie palenia
2. regularne uprawianie sportu
3. zdrowe odżywianie rozumiane jako regularne spożywanie od pięciu do ośmiu zróżnicowanych posiłków dziennie
4. utrzymanie prawidłowej wagi ciała
5. unikanie spożywania dużej ilości alkoholu

Jak widać nie są to ani specjalnie odkrywcze, ani bardzo restrykcyjne wymagania. Jak na mój gust nawołują po prostu do tego, by starać się ograniczać spożywanie niezdrowych rzeczy, a te zdrowe (jak ćwiczenia fizyczne) postarać się wpleść w codzienność.

Jakieś złe strony?
Ludzie uwielbiają dorabiać sobie różne teorie. Tak samo wygląda to w przypadku "fit życia". Jak to bywa, nad-interpretujemy zasady zdrowego odżywiania. Wiele osób decyduje się przejść na jakże teraz modne i bardzo restrykcyjne diety - bezglutenową, wegańską, eliminacyjną itd. Wszystko byłoby super, gdyby nie to, że większość nie ma zielonego pojęcia, jak jeść, by zapewnić sobie niezbędne składniki odżywcze! Nie od dziś wiadomo, że eliminując pewne produkty z codziennej diety trzeba zastąpić je innymi. Stanie się "modną weganką" nie spowoduje, że automatycznie będę prowadzić zdrowy tryb życia. To tak nie wygląda.

Poza stosowaniem przeróżnych diet, ludzie wpadają również w szał ćwiczeń fizycznych. Niezwykle szybko rozwinęła się moda na Ewę Chodakowską oraz Annę Lewandowską. Na polskim rynku pojawiła się gazeta Women’s Health, której pierwszy egzemplarz sprzedał się w zawrotnym tempie. Drastycznie wzrosła również liczba użytkowników aplikacji Endomondo czy Nike+. Słyszałam nawet o organizowanych "obozach fit", na które - nie oszukujmy się - jeszcze dwa czy trzy lata temu nikt by nie pojechał. Dziś ochoczo jadą nie tylko kobiet, które faktycznie powinny zmienić swój styl życia i sposób odżywiania, ale też bardzo szczupłe i wysportowane osoby.

Dlaczego zwracam na to uwagę?
Patrząc na to, w jakim kierunku zmierza moda można by usiąść i przytakiwać, że przecież promowany jest zdrowy tryb życia. W końcu służy on polepszeniu samopoczucia, wysportowanej i zgrabnej sylwetce, a co za tym idzie – lepszej samoocenie. No same pozytywne strony, a głupia Ola się czepia. Warto jednak spróbować spojrzeć nieco szerzej i zastanowić się do czego może doprowadzić tak nasilona potrzeba bycia idealnym oraz pięknym.

Słyszeliście kiedyś o ortoreksji? Coraz częściej termin ten pojawia się w mediach i prasie naukowej. Jak podaje portal kobieta.onet.pl ortoreksja są to „obsesyjne zachowania na tle zdrowego odżywiania. Każdego dnia osoba angażuje swój czas, energię i skupia myśli na obmyślaniu tego, co dokładnie będzie jeść i jaką będzie to miało wartość“. Niestety - jeszcze nie jest to zaburzenie uznane za "zaburzenie" przez klasyfikacje chorób ICD-10 oraz DSM IV. Coś jednak czuję, że szybko się to zmieni. Aktualnie podczepia się je pod zaburzenia odżywiania takie, jak anoreksja oraz bulimia. Co zresztą również ma sens, ponieważ zmierza ona właśnie w tym kierunku.

Wieszaki - welcome back!
Jeszcze parę miesięcy temu napisałabym, że "odnoszę takie wrażenie". Dzisiaj napiszę, że WIDZĘ powrót do "pięknych" czasów, gdy na wybiegach pojawiały się tylko anorektyczne modelki i panowała powszechna moda na bycie wychudzonym. Dzieci (coraz częściej chłopcy) odchudzają się na potęgę, na ulicach pojawia się coraz więcej osób, na których widok zastanawiasz się kiedy się przewrócą na tych wychudzonych nogach. Spora część osób (zwłaszcza kobiet) przestaje akceptować swoje ciało i goni za ideałem, którego nie da się osiągnąć pozostając zdrowym. Sytuacja teraz jest o wiele bardziej niebezpieczna, niż kiedyś! Wszystko dzieje się bowiem pod przykrywką zdrowego trybu życia oraz bycia FIT.


Odnoszę wrażenie, że żyję w cyrku, w którym niewiele osób widzi co się dzieje. A czy Wy zauważyliście to zjawisko?
Czytaj dalej