Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Recenzje książek. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Recenzje książek. Pokaż wszystkie posty

"Czarna loteria" Tess Gerritsen



Kocham kryminały. Uwielbiam książki z medycyną w tle. Zatem powinnam totalnie oszaleć na punkcie kryminału medycznego, prawda? I tak się stało. To dobra książka.

Czarną loterię pochłonęłam błyskawicznie. Możliwe, że stoi za tym stosunkowo mało stron (zaledwie 285). Możliwe jednak, że po prostu jest napisana takim językiem, że czyta się ją przyjemnie i lekko, mimo trudnego tematu. Generalnie lubię Tess Gerritsen za to, że łączy w sobie literaturę kobiecą i thriller w taki sposób, że nie jest to tandetna literatura. Gdy najdzie mnie ochota na coś lekkiego, ale jednak z dreszczykiem, od razu sięgam po jej książki - potrafi jak nikt budować napięcie i zaskakiwać czytelnika!

Jak na kryminał medyczny, jest to bardzo ciekawa pozycja. Opis bardzo mnie zaintrygował, więc szybko sięgnęłam po tę pozycję :) Ostatnio czytałam wiele książek "okołomedycznych", więc jestem mocno w klimacie. Akcja Czarnej Loterii rozgrywa się głównie w szpitalu, będącym miejscem zbrodni. To tu została zamordowana młoda pielęgniarka. Cała wina za jej śmierć spada na anastezjologa, Kate Chesne i tak naprawdę wszyscy wierzą w jej winę. Jednak nikt nie podejrzewa, że zdarzy się... kolejne morderstwo. 

Jestem pod dużym wrażeniem nie tylko języka, ale także sposobu, w jaki zostali wykreowani bohaterowie książki. Czytam dużo literatury obyczajowej i zawsze ceniłam ją za rysowanie naturalnych i autentycznych postaci. Właśnie z tym spotykamy się w tej książce. 

Myślę, że ta książka spełni oczekiwania osób, które szukają lekkiej ale nie głupiej lektury na jesienne wieczory. Macie dość książek o kobietach 30+, które muszą odmienić swoje życie i wyjechać na wieś? Powinnyście być zadowolone z Czarnej loterii. Odpoczniecie, szybko upłynie Wam czas i na moment oderwiecie myśli od rzeczywistości. 


Ocena: 7/10
Tytuł: Czarna loteria
Autor: Tess Gerritsen
Wydawnictwo: HarperCollins Polska


Czytaj dalej

"Dlaczego mamusia przeklina. Rozterki wkurzonej mamy" Gill Sims


Zdecydowanie nie jest to książka dla "matki polki" i umartwionej, poświęcającej swoje dla potomstwa samicy. Natomiast każda (moim zdaniem, subiektywnie) normalna kobieta powinna podczas lektury naprawdę dobrze się bawić i cóż, nierzadko czytać o samej sobie.

Strasznie denerwują mnie kobiety, dla których rozmnożenie się jest jedynym życiowym osiągnięciem i uważają się z tego tytułu za uprzywilejowane święte krowy. Piszę to wprost i bez ogródek. Dostaję piany, gdy się z taką zetknę. :) Uważam, że każda matka jest też KOBIETĄ i ma prawo zarówno do gorszych dni, chwil słabości, popełniania błędów, ale także do dbania o swoje potrzeby, rozwijania się i odnoszenia sukcesów zawodowych.

Moje JA nie zakończyło się w momencie, gdy urodziłam. Nadal mam marzenia, które chcę spełniać. Plany, które będę realizować i potrzeby, o które chcę się zatroszczyć. Jeśli czasem będzie to oznaczało postawienie siebie na pierwszym miejscu, ponad (O MATKO!) potrzebami mojego dziecka - trudno. Chcę, by Zuzia wiedziała i czuła, że rola kobiety nie kończy się na maDkowaniu. :)

Wracając do głównego celu tego wpisu - książka jest naprawdę fenomenalna. Ellen ma dość życia jako kura domowa i postanawia pójść do pracy - chwała jej za to. Okazuje się, że wbrew obawom całego wszechświata, radzi sobie doskonale! WOW, matki mogą pracować! Nie myślą cyckiem :D

Pierwszej części nie czytałam, ale oczywiście ją nabędę, bo podobno jest jeszcze mocniejsza i lepsza. Wypowiem się, jak będę po lekturze.


Generalnie nie jest to jakaś genialna pozycja, nie zaskakuje niczym wybitnym. To lekka książka, której autorka pisze bez ogródek co myśli i czuje. Może właśnie dlatego czytając nie raz myślałam sobie: "O kurde, to przecież jest o mnie..." i wybuchałam gromkim śmiechem. Jesteś matką nie madką? Łap za ROZTERKI WKURZONEJ MAMY!


Ocena: 7/10

Tytuł: Dlaczego mamusia przeklina. Rozterki wkurzonej mamy
Autor: Gill Sims
Wydawnictwo: HarperCollins Polska
ISBN: 9788327640116
Czytaj dalej

"Głęboki grób" Mick Finlay


Jeśli jesteście fanami przygód Sherlocka Holmesa. Jeśli klimat książek o detektywie jest czymś, czego poszukujecie w literaturze. Jeśli nie przeraża Was mrok, intryga i wiktoriańska epoka - koniecznie sięgnijcie po Głęboki grób. Pokochacie tę książkę!


Miasto żyje kolejnym sukcesem Sherlocka Holmesa. Znany detektyw jest ulubieńcem śmietanki towarzyskiej, na jego usługi mogą sobie pozwolić tylko najbogatsi. Jednak zbrodnia kwitnie też w mrocznych zaułkach południowego Londynu, gdzie zabójstwa zleca się równie łatwo, jak uszycie nowej koszuli. To pole działania Williama Arrowooda, który uważa się za najlepszego prywatnego detektywa w mieście, chociaż daleko mu do sławy i bogactwa Holmesa. 
Kiedy Arrowood dostaje nowe zlecenie, jest pewien, że to będzie jedna z najłatwiejszych spraw w jego karierze. Odnaleźć zaginioną dziewczynę? Nic prostszego. Tyle że śledztwo szybko zamienia się w pogoń za mordercą, a droga do prawdy jest równie bezpieczna, jak spacer nad przepaścią. Wystarczy jeden fałszywy krok, by Arrowood przegrał walkę z wszechobecnym złem.

Czytając tę książkę, czułam się jakbym stała w środku wydarzeń. Finlay tak konstruował fabułę, bym mogła w pełni poczuć Londyn, jego atmosferę i ducha. Dodatkowo pełna była moim zdaniem sprzeczności - z jednej strony mrok, zabójstwo, z drugiej - naprawdę niezła dawka dobrego humoru! Dlatego książka spodoba się fanom Sherlocka :) Dystans, sarkazm, niewymuszony humor - oto czym charakteryzuje się ta pozycja. Wprawdzie sama zagadka jest dość prosta i szybko domyśliłam się kto za czym stał, ale... nie można mieć wszystkiego. 

Finlay chciał stworzyć bohatera podobnego do Sherlocka a jednak od niego całkiem innego. Myślę, że w pewnym stopniu udało mu się to osiągnąć. Nasz główny bohater jest przerysowanym, specyficznym człowiekiem z własnymi dziwactwami. Zdecydowanie jest to barwna postać, której poświęcono 99% uwagi w książce. No zupełnie jak Holmes... ;) 

Jeśli macie ochotę się pośmiać i odprężyć się przy lekkiej lekturze to jest to pozycja warta polecenia. Nie szukajcie w Głębokim grobie smutku, mroku i odrazy. Tu dostaniecie prosty język, dobry humor i lekkość. Nie czytałam pierwszej części, ale po tej pozycji zdecydowanie po nią sięgnę!


Ocena: 9/10

Tytuł: Głęboki grób
Autor: Mick Finlay
Wydawnictwo: HarperCollins Polska
ISBN: 9788327637758

Czytaj dalej

Graeme Cameron - "Martwe dziewczyny"



Główną bohaterką książki jest detektyw Alisha Green. Podczas policyjnej akcji zostaje poważnie ranna, jednak po dwóch miesiącach staje z powrotem na nogi i postanawia dopaść psychopatę, który jej to zrobił. Okazuje się jednak, że Alisha ma kłopoty z pamięcią...



Dawno tak nie zawiodłam się na książce, serio. Po opisie spodziewałam się wciągającej lektury i wartkiej akcji. Ciekawie opisanych bohaterów i rysu psychologicznego psychopaty. Uwielbiam czytać o psychopatach i seryjnych modercach. Zresztą już podczs studiów mnie fascynowali :D A skończyłam psychologię! Tymczasem otrzymałam bardzo, ale to bardzo specyficzną narrację, która nie pozwalała mi wtopić się w świat rysowany przez autorkę. Narracja była sztywna i miałam wrażenie, że jest mocno pocięta. Niby w drugiej połowie książki sytuacja nieco się poprawiła - może autor złapał flow - ale nadal nie była to miła lektura... 



,,Martwe dziewczyny" to osobliwe kryminału z thrillerem, czyli jak większość aktualnie proponowanych nam pozycji na rynku, z tej kategorii. Odniosłam wrażenie, że nic z tej książki nie wynika i nic z niej nie wynoszę. Nienawidzę taich sytuacji. Po lekturze lubię zostać z uczuciem wypełnienia i pozostawionej myśli, mądrości. Zastanawiam się nad tym, co czytałam i co mogło potoczyć się inaczej. Niestety nie w tym przypadku.


Uważam, że autor powinien popracować nad warsztatem pisarskim, to przede wszystkim. Zachować spójność i wartkość akcji. Początek lektury niestety jest taki, że długo człowiek nie może się połapać, o co właściwie chodzi. Do pisania też powinien się lepiej przygotować, by uniknąć pozycji takich jak ta. Zamiast fascynującej historii, otrzymaliśmy oklepany scenariusz, do tego fatalnie napisany. Nie wrócę raczej do tego autora.

Ocena: 3/10


Tytuł: Martwe dziewczyny
Autor: Graeme Cameron
Wydawnictwo: HarperCollins Polska
ISBN: 9788327637673


Czytaj dalej

"Opowiem Ci o zbrodni" Katarzyna Bonda, Igor Brejdygant, Wojciech Chmielarz, Marta Guzowska, Małgorzata i Michał Kuźminscy, Katarzyna Puzyńska



Pomysł prosty, a genialny! Siedmioro czołowych autorów powieści kryminalnych przedstawia w formie krótkich opowiadań jedną z autentycznych spraw kryminalnych. Zapoznają się z aktami i piszą, tworząc dzieła, od których trudno się oderwać. 


„Opowiem Ci o zbrodni” to zbiór niesamowitych opowiadań, będących analizą głośnych spraw kryminalnych. Wśród autorów na próżno szukać nazwisk, których nie rozpoznacie. Są to bowiem Katarzyna Bonda, Igor Bejdygant, Wojciech Chmielarz, Marta Guzowska, Katarzyna Puzyńska oraz duet - Małgorzata i Michał Kuźmińscy. Czyli jednym słowem: śmietanka kryminalnego świata literatury! Wspólnymi siłami próbują odpowiedzieć na trudne pytanie: Co sprawia, że człowiek jest zdolny popełnić zbrodnię?


Podczas lektury najbardziej podobało mi się to, że to opowiadania. Kocham czytać książki, ale czasem potrzebuję oderwania dla krótkiej formy literackiej. Zresztą uważam, że opowiadanie wymaga jeszcze lepszego warsztatu literackiego niż napisanie powieści. Tym bardziej chylę czoła dla autorów tych krótkich form, ponieważ w recenzowanym zbiorze odwalili kawał dobrej roboty, serio. Miałam możliwość przeczytania kilku dobrych historii jedna po drugiej. Historii, które łatwo od siebie rozróżniałam, bo każde opowiadanie jest zupełnie inne. I choć prowadzą do podobnych wniosków, droga do nich prowadzi odrębnymi ścieżkami...



Które opowiadanie spodobało mi się najbardziej? Trudno wskazać, ponieważ wszystkie miały w sobie "to coś". Jednak chyba moje serce powędrowało do Puzyńskiej za „Morderstwo na dziesiątym piętrze”. To opowiadanie było połączeniem naprawdę dobrej historii z dobrym piórem. Zbieg okoliczności, a może nie. W każdym razie najbardziej zapadło mi w pamięć.



Ocena: 9/10
Tytuł: Opowiem Ci o zbrodni. Historie prawdziwe
Autor: Katarzyna Bonda, Igor Brejdygant, Wojciech Chmielarz, Marta Guzowska, Magdalena i Michał Kuźmińscy oraz Katarzyna Puzyńska
Wydawnictwo: Wydawnictwo Kompania Mediowa
Czytaj dalej

"Dubaj. Prawdziwe oblicze" Jacek Pałkiewicz


"Zawsze podróżowałem, aby żyć, i żyłem, aby podróżować". Tymi słowami rozpoczyna się książka Jacka Pałkiewicza. Proste zdanie, które schwytało mnie za serce i podpowiedziało, że ta lektura będzie naprawdę wciągająca. Nie pomyliłam się.


Kiedy myślisz "Dubaj" - co pojawia się w Twojej głowa? Ja natychmiast widzę przepych, najwyższe budynki świata, gorące temperatury, bogactwo, szczęście... po prostu życie jak w bajce. Jednak codzienność w tym mieście niekoniecznie wygląda tak, jak próbują nam to sprzedać marketingowcy. Jacek Pałkiewicz, obnaża te twarze Dubaju, które na co dzień są skrupulatnie ukrywane. 

Pałkiewicz, znany reporter, eksplorator i odkrywca, postanowił udać się do najbardziej błyszczącego miasta świata, by bez skrupułów obalić mit o doskonałości tego miejsca i pokazać Dubaj od nieznanej dotąd strony. Jak to często bywa, za kulisami piękna, błyskotek i przepychu kryje się również drugie oblicze... oblicze brudne, niebezpieczne i brzydkie. Po lekturze tej książki nie sposób nie zgodzić się ze słowami jednej z moich ulubionych postaci:

"Dubaj to skrzący blaskiem diament. Tyle że z licznymi wadami." Beata Tyszkiewicz



Mogę na pewno pochwalić język, jakim napisano książkę. Autor pisze w sposób bardzo przystępny, bez zbędnych "kwiecistości", jak na reportera przystało. Lekturę czyta się lekko, szybko i przyjemnie. Jacek nie opisuje wszystkiego szczegółowo, a skupia się na tych elementach, które są dla czytelnika fascynujące albo kontrowersyjne. Trudno się od tej książki oderwać. To dobra pozycja dla osób, które chcą jak to się mówi "liznąć" Dubaju :)

Dubaju osobiście jeszcze nie odwiedziłam. Jeszcze, bo kiedyś chciałabym się tam udać, by wyrobić sobie własną opinię o tym miejscu. Jestem ciekawa, czy naprawdę wygląda to tak, jak opisał Pałkiewicz czy może jest to jego mocno subiektywna opinia, przerysowana? 


Po książkę sięgnęłam, ponieważ jestem wielką fanką dzieł Ryszarda Kapuścińskiego. "Podróże z Herodotem" pochłonęłam w jeden wieczór i czułam się, jakbym razem z autorem przemierzała kontynenty. To samo uczucie towarzyszyło mi podczas lektury tej książki, dlatego będę gorąco polecała ją każdemu, kto lubi sięgnąć po powieść autobiograficzną, reporterską i pełną ciekawostek społecznych i kulturowych.

Ocena: 7/10

Tytuł: Dubaj. Prawdziwe oblicze.
Autor: Jacek Pałkiewicz
Wydawnictwo: ZYSK I S-KA WYDAWNICTWO



Czytaj dalej

"Spadek" Beata Dmowska



Czy zdrada to wystarczający powód, by zakończyć małżeństwo? Dla Natalii nie jest to oczywiste, dlatego postanawia ratować swój związek... choć bezskutecznie. Jak potoczą się jej losy?

Zdrada małżeńska to banał… o ile przydarza się innym. Kiedy Natalia odkrywa zdradę męża, najpierw próbuje uratować związek, szybko jednak dochodzi do wniosku, że nie warto. Z dnia na dzień podejmuje decyzję o przeprowadzce na wieś. W domu odziedziczonym po dziadkach, wśród życzliwych ludzi, pragnie odzyskać wewnętrzną równowagę. Na początku rzeczywiście jest miło, ale atmosfera wokół niej gęstnieje z dnia na dzień. Przebite opony można potraktować tylko jako ostrzeżenie, ale kolejne wydarzenia to już jawna groźba. Komuś tak bardzo zależy, by Natalia wróciła do miasta, że posunął się nawet do morderstwa. Na jaw wychodzi coraz więcej rodzinnych sekretów, nie zawsze przyjemnych. Wydaje się, że Natalia oprócz domu dostała w spadku pokaźną listę kłopotów i trudnych spraw do załatwienia, ale też szansę, by wreszcie uporać się z przeszłością.

Natalia podjęła próbę uratowania związku po tym, jak maż ją zdradził, jednak bezskutecznie. Dlatego postanowiła przeprowadzić się do domku na wsi. Odziedziczyła go, wraz z pokaźną listą kłopotów, od swoich dziadków. Co więcej, okazuje się, że rodzina skrywa tajemniczą historię... 

Początkowo podeszłam do tej książki jak do kolejnej lekkiej, głupkowatej, opartej na schematach pozycji. Czytając recenzje na jej temat nie raz napatoczyłam się na opinię, że wcale tak nie jest, ale jestem typem osoby, która dopóki sama czegoś nie spróbuje, to nie uwierzy. ;) Co zaskoczyło mnie pozytywnie? Otóż nie jest to romans! Tak, dobrze czytacie. W końcu pojawia się literatura kobieca, obyczajowa, w której miłość i motylki w brzuchu nie grają pierwszych skrzypiec. Zamiast uczuć i uniesień, znajdziemy tu elementy thrillera i kryminału. No palce lizać, to jest coś, co Kusterkowa lubi najbardziej. Dmowska w swoim debiucie literackim bardzo fajnie prowadzi zagadkę kryminalną sprawiając, że z przyjemnością wraz z Natalią starałam się odkrywać tajemnice mieszkańców wsi i poznać przeszłość jej dziadków.

Muszę też podkreślić, że Beata Dmowska doskonale kreuje bohaterów swojej książki. Natalia zmienia się stopniowo, co czytelnik może zauważyć. Początkowo jest to postać nijaka, ale szybko staje się bohaterką, która wie czego chce i dąży do osiągnięcia celu. Osobiście naprawdę polubiłam Natalię i kibicowałam jej z całego serca. Chciałabym móc pójść z nią na kawę, serio. :) 

Jeśli lubicie zarówno powieści obyczajowe jak i kryminały, ta książka będzie wisienką na torcie Waszej kolekcji literackiej. To naprawdę dobre połączenie obu gatunków. Do tego jest to lektura lekka, przyjemna i wciągająca. Czekam na kolejne książki.

Ocena: 8/10

Tytuł: Spadek
Autor: Beata Dmowska
Wydawnictwo: HarperCollins Polska 

Za lekturę serdecznie dziękuję Wydawnictwu HarperCollins Polska.
Czytaj dalej

"Głód zabijania" Alice Blanchard


Psychoterapeuci nie są doceniani w dzisiejszym świecie. A przecież ich praca jest równie odpowiedzialna jak lekarza. W końcu zagłębiają się w ludzki umysł! Dlatego samobójstwo pacjenta jest dla psychoterapeuty prawdziwą zawodową klęską...

Taka klęska dotyka doktor Kate Wolfe. Już samo zdarzenie jest niezwykle bolesne i sprawia, że Kate zastanawia się, czy nie przyczyniła się do samobójstwa cierpiącej na chorobę afetywną dwubiegunową Nikki, swojej pacjentki. Swoją drogą jest to moim zdaniem jedno z bardziej przykrych zaburzeń, które naprawdę utrudnia życie.. Na szczęście da się je leczyć odpowiednimi lekami i terapią tak, by pacjent mógł normalnie funkcjonować.

Dodatkowym obciążeniem dla Kate w przypadku samobójstwa Nikki jest bolesne wspomnienie morderstwa młodszej siostry, za którą nasza bohaterka cały czas się obwinia. Szczególnie, że śledztwo wskazuje na to, że te dwie sprawy mogą być ze sobą powiązane...




Mam mieszane uczucia co do tej książki. Zdecydowanie na plus jest sposób rysowania głównej bohaterki, która jest spójna i autentyczna. Wszystkie inne postaci pozostają jej tłem. Dodatkowo sama tematyka oraz wykonywany przez Kate zawód są dla mnie jako psychologa fascynujące. Poza tym elementy i wątki psychologiczne są naprawdę dobrze rozwinięte. 

Duże zastrzeżenia mam do postaci mordercy. Rysowany jest jako psychopatyczny seryjny zabójca, jednak nie mogę powiedzieć, by moim zdaniem ta postać wpisywała się w ten opis. Spokojnie, nie zdradzę Wam, kim on jest. Musicie przeczytać książkę i wyrobić sobie własną opinię! Osobiście odniosłam wrażenie, że autorka porwała się z motyką na słońce i nie poznała zbyt dobrze własnej postaci. Nie zżyła się z naszym mordercą, przez co w sumie nie do końca wiemy, kim on jest i jakie są motywy jego zachowań. 

Książka klasyfikowana jest jako thriller/kryminał i po lekturze w pełni rozumiem, dlaczego jest to łamana kategoria. Sama nie bardzo wiem, do której bym ją przypisała. Teoretycznie jako thriller powinna do końca trzymać nas w napięciu, ale to autorce akurat średnio wyszło.. Więc chyba będzie to raczej kryminał. Niby próbuje wprowadzać mylne tropy i nieco nas oszukać, ale jest to dość widoczne i przewidywalne w trakcie lektury.

Podsumowując, nie jest to zła lektura, ale  nie jest też wybitna. Ot po prostu kryminał na wolny wieczór. Fani gatunku nie będą zawiedzeni, choć mogą odczuwać lekki niedosyt, tak jak ja.

Ocena: 6/10

Tytuł: Głód zabijania
Autor: Alice Blanchard
Wydawnictwo: HarperCollins Polska 

Za lekturę serdecznie dziękuję Wydawnictwu HarperCollins Polska.
Czytaj dalej

"Być może kiedyś" Lauren Graham




Marzenia się spełniają, jeśli wystarczająco mocno w nie wierzymy! Nawet, gdy są to marzenia szalone, a inni nie wierzą w nasz sukces. Franny Banks dała sobie 3 lata na zrobienie kariery aktorskiej. Deadline powoli się zbliża... i co dalej?

Franny Banks jest młodą, ambitną dziewczyną marzącą o karierze aktorskiej. Obiecała sobie, że w ciagu 3 lat osiągnie sukces, jednak nie wszystko poszło po jej myśli. Gdy wydaje się, że odniesie porażkę... pojawia się nowa szansa. Tylko nic nie jest tak proste, jak by się mogło wydawać na pierwszy rzut oka. :) Jak zawsze!

Schemat teoretycznie oklepany do granic możliwości. Młoda dziewczyna, Nowy Jork, kariera aktorska. Naiwna wiara, że zostaniesz drugą Meryl Streep. Dlaczego piszę, że teoretycznie? Bo Lauren Graham udało się historię opowiedzieć w taki sposób, by podczas lektury naprawdę odpocząć, pośmiać się i zaprzyjaźnić z bohaterkami książki. Mimo, że czytając cały czas odnosi się wrażenie, że historię znamy bardzo dobrze i fabuła jest naprawdę przewidywalna, dawno nie czytałam książki z takim humorem! Autorka stworzyła przezabawną powieść, którą pochłania się jednym tchem. Napisana jest prostym i lekkim językiem. Nie jest to wymagająca lektura, jednak jest to moim zdaniem dobra książka obyczajowa.

Co było dla mnie naprawdę pozytywnym zaskoczeniem to autentyczność głównej bohaterki. Szczerze polubiłam Franny i ciężko było mi się z nią rozstać. Jestem pewna, że gdybym spotkała ją na ulicy, mogłybyśmy się zaprzyjaźnić. Jej niezdarność tylko dodawała uroku... ;) 

Wszystkie mole książkowe, które lubują się w lekkiej literaturze kobiecej lub potrzebują odskoczni od trudniejszych lektur, będę zachęcała do sięgnięcia po tę pozycję. Prostota książki w połączeniu z lekkim piórek autorki sprawiają, że perypetie bohaterki wywołają uśmiech na niejednej twarzy, a zakończenie będzie miłą niespodzianką. Mogę tylko zdradzić, że książka kończy się dobrze, ale nie jest to cukierkowy finish.

Ocena: 8/10
Tytuł: Być może kiedyś
Autor: Lauren Graham
Wydawnictwo: ZYSK i S-KA


Za lekturę serdecznie dziękuję Wydawnictwu ZYSK I S-KA. 
Czytaj dalej

"Czego nie powiedziałam" Małgorzata Garkowska


Wszyscy przygotowujemy się do Świąt Bożego Narodzenia. Dla mnie jest to dodatkowo taki czas w roku, gdy nadrabiam zaległości czytelnicze i z zapałem sięgam po lekkie lektury, dzięki którym jestem szczęśliwa i natchniona miłością. Lektury, które lekkością zachęcają mnie do przemyśleń. Jedną z takich książek jest "Czego nie powiedziałam".

Do lektury zachęcił mnie opis samego wydawnictwa:
"Jak grom z jasnego nieba. Tak wyglądało pierwsze spotkanie Emilii i Roberta. Ona, niepewna siebie młoda kobieta, i on, przebojowy mężczyzna, zaradny i zdecydowany. Wydaje się, że do pełni szczęścia niczego im nie brakuje. Albo prawie niczego...
Marzenie Roberta rodzi kłamstwo, kłamstwo budzi demony przeszłości. Emilia wraca wspomnieniami do czasów, gdy była nastolatką. Zakochaną nastolatką. Dla miłości gotową zrobić wszystko. Nie wiedziała jednak, jaką cenę przyjdzie jej za to zapłacić..."

Poczułam się zaintrygowana rysowaną fabułą. :) Wcale się nie zawiodłam, bo jak widać moja czytelnicza intuicja działa jak należy. Nie jest to jednak w pełni lekka książka, przy której beztrosko odpoczniemy i nie będziemy skłonieni do żadnej refleksji. „Czego nie powiedziałam” to mądra powieść dotykająca problemów, z którymi boryka się każdy z nas. Tematów trudnych, w tym także przeszłości oraz jej wpływu na nasze postępowanie. Muszę przyznać, że autorka dobrze przygotowała się psychologicznie do napisania tej książki - w bardzo autentyczni sposób przedstawiła bolesne wspomnienia, niepokój, trudne relacje, marzenia i miłość. 

Autorka porusza też ważną kwestię: Czy czasem kłamstwo jest lepszym wyjściem? Czy warto zataić prawdę dla dobra ukochanej osoby? Wierzę, że każde kłamstwo prędzej czy później wychodzi na jaw, a skrywane tajemnice przeszłości muszą ujrzeć światło dzienne. Nie jestem zwolenniczką tajemnic, choć pobudki Emilii potrafię nawet w pewnym stopniu zrozumieć. Mimo wszystko oczywiście pętla kłamstw wraz z lekturą zaciska się coraz mocniej... 

Czego nie powiedziałam to książka, która poruszy niejedno serce. Fabuła jest przemyślana, brakuje nieścisłości. To pozycja dopracowana od A do Z! Ja mam za sobą nieprzespaną noc, bo nie miałam oderwać się od lektury. A jak będzie z Tobą? :)


Ocena: 8/10

Tytuł: Czego nie powiedziałam
Autor: Małgorzata Garkowska
Wydawnictwo: ZYSK i S-KA




Za lekturę serdecznie dziękuję Wydawnictwu ZYSK I S-KA. 

Czytaj dalej

"Księżniczka popiołu" Laura Sebastian


Nastoletnia Maria Stuart (Reign) to serial, który porwał nastolatki. I w dokładnie takim klimacie utrzymana jest "Księżniczka popiołu". Jeśli szukasz lekkiej, przyjemnej i oparterj na znanych schematach lektury dla dziewczynki, to jest to! 


Można powiedzieć, że jest to książka dedykowana głównie nastolatkom. W końcu mamy tu sercowe rozterki, księżniczkę i oczywiście rebelię. Muszę przyznać, że z tą opinią wielu czytelników się zgadzam. Nie jest to powieść najwyższych lotów. Schematy są do bólu oklepane, a fabuła przewidywalna do szpiku kości. Mimo wszystko jednak czytało mi się ją przyjemnie, bo to lekka lektura.

Kiedy Theodosia miała sześć lat jej życie zostało przewrócone do góry nogami. Była następczynią tronu, a teraz stała się Księżniczką Popiołu, więźniem we własnym domu, zdanym na łaskę brutalnego władcy. Przez dziesięć lat Theo starała się przetrwać w nadziei na ratunek, żyjąc w cieniu. Jednak pewnej nocy Kaiser (który ją pojmał) zmusił ją do zrobienia czegoś, co miało ją prześladować do końca życia. Wydarzenie sprawiło, że w Theo na nowo nabrała woli walki. 

Między smutną historią, rebelią i emocjami bohaterki pojawia się również wątek miłosny. Jest on moim zdaniem lekko infantylny, ale dla szesnastolatki (czyli równolatki naszej głównej bohaterki) powinien być odpowiedni. Ja jestem już troszkę za stara na takie historie. :) Trójkąt miłosny, w którym główna bohaterka ma dylemat, którego z adoratorów wybrać to juz nie to, czego szukam. Oczywiście jeden z nich to stary przyjaciel, a drugi - syn największego wroga. Chociaż muszę przyznać, że ten wą tek nie jest tak oczywisty jak pozostałe i z ciekawością sprawdzę w kolejnych tomach, jak rozwija się historia. 

Momentami odnosiłam wrażenie, że postaci są niedopracowane, a fabuła nieco niespójna. Czegoś nieustannie mi brakło, ale.. to dopiero pierwszy tom. Mam szczerą nadzieję, że w kolejnych autorka nieco się rozkręci i rozbuduje kreowany przez siebie świat i postaci. Na pewno sięgnę po następne tomy, jakie ukażą się w tej serii. Na ten moment daję Laurze Sebastian w kredyt zaufania.

Generalnie książka naprawdę trafi w gusta młodszych odbiorców, lubiących elementy fantastyki. Wielbicielki Reign i tym podobnych dzieł będą zachwycone. Ja oczekiwałam czegoś bardziej na poziomie Gry o Tron, ale to nie ten kierunek.


Ocena: 5/10

Tytuł: Księżniczka popiołu
Autor: Laura Sebastian
Wydawnictwo: Wydawnictwo Zysk i S-ka


Za lekturę serdecznie dziękuję Wydawnictwu Zysk i S-ka.
Czytaj dalej

"W ułamku sekundy" Alex Kava

Trzymająca w napięciu, momentami przerażająca i wciągająca. Jeśli jeszcze nie znasz twórczości Alex Kavy, w ułamku sekundy zapomnisz o otaczającym Cię świecie, obiecuję.

Z dobrą książką jest tak, że rozpoczynając lekturę nawet nie podejrzewasz, że zapomnisz o wszystkim dookoła i zaniedbasz obowiązki. Tak jest z książkami Alex Kavy, ale pod warunkiem, że nie przeczytałeś ich drogi molu książkowy zbyt dużo. Moja przygoda z jej powieściami rozpoczęła się wiele lat temu i po lekturze około 15 pozycji mogę powiedzieć, że z czasem schematy się powtarzają i ciężko jest odróżnić jedną historię od drugiej. Książki przestają też zaskakiwać i stają się do bólu przewidywalne. Alex Kava jest świetna, ale z umiarem i do pewnego momentu. W sumie tak dzieje się z większością autorów, więc nie powinien się tu nikt dziwić.


Po latach postanowiłam zrobić wielki come back do tej autorki oraz serii książek o Maggie O'Dell. Pierwszą część pochłonęłam szybko i wspominam jako dobrą książkę. "W ułamku sekundy" wydała mi się ciekawą pozycją i nie zawiodłam się, choć schemat był mi dobrze znany. Jest to też dość "stara" książka, a osobiście uważam, że wcześniejsze dzieła Kavy są zdecydowanie lepsze od tych najnowszych.


"W ułamku sekundy" to druga część przygód agentki FBI Maggie O'Dell w serii KOLEKCJONER. Pierwsza część, którą zresztą również mocno polecam to "Dotyk zła". Była to pierwsza książka Kavy jaką przeczytałam, także mam do niej sentyment. :) Agentka musi kolejny raz się zmierzyć z psychopatycznym mordercą Albertem Stuckym, który uciekł z konwoju więziennego. O'Dell, która raz już doprowadziła do ujęcia Stucky'ego, po raz kolejny przeżywa koszmary sprzed kilkunastu miesięcy. 


Pozycja warta polecenia, niezwykle wciągająca, ale też taka, przy której naprawdę się odpoczywa. Czyta się ją szybko, z agentką Maggie można się zaprzyjaźnić. Dla mnie jest to ciekawa pozycja na wieczór, która pozwala naprawdę zagłębić się w umysł łowcy i ofiary.




Ocena: 7/10
Tytuł: W ułamku sekundy
Autor: Alex Kava
Wydawnictwo: Wydawnictwo HarperCollins Polska
ISBN: 9788327637574

Za lekturę serdecznie dziękuję Wydawnictwu HarperCollins Polska
Czytaj dalej

"Bez słowa" Rosie Walsh

Często zdarza Wam się płakać podczas lektury? Jestem z tych wstydliwych, którzy łzy skrupulatnie ukrywają, gdy tylko się pojawią. Odwracam głowę, ukradkiem wycieram oczy rękawem i udaję, że wcale się nie wzruszyłam. Jednak przy tej książce nie dałam rady - ryczałam jak bóbr bez opamiętania!

Czułam się trochę jak nastolatka, nie mogąc opanować emocji. Przyznam się Wam, że to dobre uczucie, za którym trochę tęskniłam. :) I choć nie wierzę w "miłość od pierwszego wejrzenia", miło było przeczytać nieco naiwną, ale przyjemną książkę, w której bohaterowie zakochują się w sobie bez pamięci w siedem dni.

"Bez słowa" to powieść jednocześnie romantyczna, obyczajowa i realistyczna. Choć to ostatnie zależy od podejścia do życia i sposobu pojmowania świata. Książka opowiada o ludzkich uczuciach, namiętnościach, marzeniach i obawach. Muszę przyznać, że nie odniosłam nawet przez chwilę wrażenia, że opowiadana historia jest nierealna, a to ogromny plus. Dodatkowo cały czas podczas lektury w powietrzu unosiła się aura tajemniczości. Nie ma bowiem nic gorszego od niepewności i bezradności w działaniach.

Głównymi bohaterami są Sarah oraz Eddie. Sarah jest tuż po rozstaniu z mężem, więc to dla niej trudny okres. Wraz z Eddiem spędzają ze sobą 7 krótkich dni, po których dochodzą do wniosku, że to wielka miłość i nie potrafią bez siebie żyć. Oczywiście składają sobie wielkie obietnice (niczym na koloniach w szkole podstawowej) i jak to w życiu bywa, jedna ze stron przestaje się odzywać. Jednak Sarah nie potrafi poukładać sobie życia bez Eddiego, ma bardzo złe przeczucia. Postanawia się odnaleźć ukochanego... Czy słusznie? Czy jest gotowa poznać o nim prawdę? Cóż, tu już musicie przeczytać książkę. :)

W książce naprawdę fajnie pokazane jest, jak miłość potrafi nas otumanić i zmienić sposób zachowania bez względu na to, kim jesteśmy. W końcu Sarah to kobieta sukcesu, twardo stąpająca po ziemi. Ma też za sobą naprawdę traumatyczne przeżycia, które w trakcie lektury stopniowo są przed nami odkrywane. W życiu nie podejrzewalibyśmy, że jakikolwiek mężczyzna wywróci jej świat do góry nogami i sprawi, że zawładnie nią wręcz obsesja! Autorka w prosty i przystępny dla czytelnika sposób udowadnia, że emocje i uczucia mają ogromną siłę.

Muszę przyznać, że to dobra książka. Nieco naiwna, może momentami dla mnie zbyt infantylna, ale bardzo emocjonalna, a takie pozycje uwielbiam. To istna mieszanka wybuchowa radości, miłości i nadziei połączona ze smutkiem, bezradnością i tęsknotą. Mimo, że nie zgadzam się z wieloma prawdami przekazanymi w tej książce, uważam, że jest wiarygodna i szczera. Na pewno skłania czytelnika do zastanowienia się, co jest w życiu najważniejsze. <3


Ocena: 6/10
Tytuł: Bez słowa
Autor: Rosie Walsh
Wydawnictwo: Wydawnictwo Zysk i S-ka
ISBN: 978-83-8116-462-7

Za lekturę serdecznie dziękuję Wydawnictwu Zysk i S-ka.

Czytaj dalej

"Kolor samotności" - Rhiannon Navin



To nie jest pierwsza książka o żałobie dziecka, jaką miałam w rękach. Nie jest to też pierwsza pozycja, przy której wylałam tony łez. Ale muszę przyznać, że jeszcze nigdy nie miałam przyjemności czytać książki pisanej "oczami dziecka", która w tak piękny i prosty sposób pokazuje, że nie ma uniwersalnego sposobu na przeżywanie żałoby.


Największym zaskoczeniem podczas lektury tej książki jest fakt, że jest ona pisana z perspektywy dziecka. A dokładniej sześcioletniego Zacha, który w wyniku strzelaniny w szkole traci starszego brata Andy'ego. Uzbrojony, sfrustrowany mężczyzna opanowuje lokalną szkołę podstawą i w szale strzela na oślep do niewinnych ofiar. Efektem tego kilkoro dzieci niestety ginie, część trafia do szpitala. Andy niestety umiera w wyniku odniesionych obrażeń. 

Chłopiec próbuje na swój sposób poradzić sobie z poczuciem straty. Jego przemyślenia i wyciągane wnioski są tak trafne, że momentami ciężko jest uwierzyć, że należą do tak małego dziecka! Tak naprawdę jego żałoba jest podwójna, ponieważ jednocześnie zaczyna tracić rodziców, którzy pogrążają się w żałobie tak bardzo, że zapominają o dziecku, które nadal żyje. Dla tak małego dziecka śmierć jest wielką tajemnicą, nierzadko zupełnie niezrozumiałą. Wsparcie dorosłych jest w tej sytuacji niezwykle istotne. Co się dzieje, gdy go zabraknie? Gdy rodzice tak skupią się na poniesionej stracie, że nie będą dostrzegali, że tracą drugie dziecko? 

W Kolorze Samotności znajdziemy fragmenty z zwykłej rodziny, której codzienność rozpadła się na milion kawałeczków. Będziemy świadkami wielu prób odnalezienia ponownie spokoju i szczęścia mimo ogromnej straty i bólu, jakie dotknęły jej członków.  Rhiannon Navin w mistrzowski wręcz sposób pokazuje, że nie ma jednego uniwersalnego sposobu na przeżywanie żałoby. 

Jeśli lubicie książki poruszające struny emocjonalne, wzruszające i odkrywające prawdziwe uczucia, ta pozycja Wam się spodoba. Tu naprawdę wchodzimy w skórę osób, które przeżywają żałobę. Osób, które z dnia na dzień stają się bardzo samotne mimo otrzymywanego wsparcia... lub jego braku, jak w przypadku złaknionego miłości Zacha. Chłopca, który jedynie chciałby mieć rodziców. 

Mimo, że książka ma wiele niedociągnięć, jak na przykład fakt, że momentami przemyślenia dziecka są kompletnie nieadekwatne do jego wieku (miałam wrażenie, że to wnioski wyciągane przez dorosłą i dojrzałą osobę), naprawdę ją polecam. Mnie poruszyła do głębi i skłoniła do refleksji. Po lekturze Koloru Samotności długo nie mogłam dojść do siebie. Już sam temat śmierci jest dla mnie trudny, a gdy dotyka dziecka - jest to wstrząsające podwójnie. Szczególnie teraz, gdy sama zostałam mamą, nawet nie jestem w stanie wyobrazić sobie, jak ogromnym bólem jest strata dziecka. 


Ocena: 7/10
Tytuł: Kolor samotności
Autor: Rhiannon Navin
Wydawnictwo: Harper
Collins Polska
ISBN: 9788327637253

Za lekturę serdecznie dziękuję Wydawnictwu HarperCollins Polska.

Czytaj dalej

„Człowiek z brzytwą” Anna Trojanowska



Trojanowska oddaje w ręce czytelnika klimatyczna powieść z wątkiem kryminalnym, której akcja rozgrywa się pod koniec XIX wieku. Czy potrzeba czegoś więcej na długie, jesienne wieczory?


Opis wydawnictwa wygląda następująco: Koniec XIX wieku. Letnie upały niemal obezwładniają mieszkańców niewielkiego miasta na Mazowszu. Od fabryki mączki kostnej snuje się woń rozkładu, w starym kościele kobiety modlą się o opiekę do świętej Magdaleny. Narasta atmosfera niepokoju, wieczorami strach wyjść z domu, ale zło nie kryje się w mroku, ono działa pod słońcem. W Zakładzie Przyrodoleczniczym ginie młoda kuracjuszka. Komisarz Połżniewicz bada okoliczności jej śmierci. Wstępne oględziny wskazują na to, że było to samobójstwo, jednak przeprowadzający badania doktor uważa, że dziewczynę uduszono. Komisarz czuje, że coś przeoczył. Gdy pojawia się następna ofiara, jest już tego pewien.

Właśnie ten opis sprawił, że postanowiłam sięgnąć po Człowieka z brzytwą. Po pierwsze uwielbiam książki, których akcja rozgrywa się w okolicach XIX wieku. Po drugie, kocham kryminały. Po trzecie, intrygują mnie seryjni mordercy. A wisienką na torcie jest fakt, że okładka jest po prostu piękna! Wiem, nie ocenia się książek po okładce, ale czasem można zrobić odstępstwo, prawda?

Człowiek z Brzytwą to historia psychopatycznego mordercy. Zresztą... który morderca nim nie jest? Choć słyszałam, że podobno każdy z nas byłby w stanie zamordować drugiego człowieka, bo każdy ma swoją cenę. Ale to już inna dyskusja. :) Wracając do, książka napisana jest pięknym, lekkim ale jednocześnie kunsztownym językiem, często pojawiają się słowa, których nie używamy w codziennym życiu. Zwroty charakterystyczne dla czasów, w których odbywa się akcja. Rzadko jest to spotykane we współczesnej literaturze, więc doceniam przygotowanie autorki. Ostatnio mam wrażenie, że książki pisane są taśmowo i autorzy nie czują czasów, o których piszą. Na szczęście nie dotyczy to Człowieka z Brzytwą.

Większość ludzi unika długich opisów, a XIX wiek spotyka się z małym entuzjazmem. Natomiast ja uwielbiam ten okres! Dlatego z wypiekami na twarzy przeniosłam się do świata rysowanego przez autorkę. Nie wszystko jednak było tak kolorowe. Zabrakło mi dynamiki akcji. Zdarzało się, że lektura mi się po prostu ciągnęła i miałam wrażenie, że książka nigdy się nie skończy. Nie lubię takich sytuacji, ponieważ nie potrafię odłożyć rozpoczętej książki, a zdarza się, że dobrnięcie do jej końca to istna męczarnia. No i niemal od razu wiedziałam, kto jest zabójcą. Pytanie czy fabuła jest tak przewidywalna czy to ja przeczytałam już zbyt dużo kryminałów? :) 


Lubisz kryminały? Nie potrzebujesz szybkiej i wartkiej akcji? Nie szukasz super zaskakującej fabuły? Trojanowska zaprosi Cię do labiryntu kłamstw i wielu hipotez. Będzie Cię wodzić za nos i podsuwać mylne poszlaki podczas przyjemnej lektury. 

Ocena: 7/10
Tytuł: Człowiek z brzytwą
Autor: Anna Trojanowska
Wydawnictwo: ZYSK i S-KA
ISBN: 978-83-8116-442-9


Za lekturę serdecznie dziękuję Wydawnictwu ZYSK I S-KA. 

Czytaj dalej

"Polowanie na El Chapo" Andrew Hogan, Douglas Century


Kto zastanawia się nad tym, czy literatura faktu jest dla niego, powinien przeczytać tę książkę. Autorzy oddali do rąk czytelników doskonała lekturę. Zapiera dech w piersiach i wciąga tak bardzo, że nawet nie zauważycie, kiedy dotrzecie do ostatniej strony.


Polowanie na El Chapo to fascynujący opis jednego z najważniejszych epizodów wojny
narkotykowej XXI wieku. Podczas lektury mamy przyjemność dokładnie przeanalizować i uczestniczyć w ponad 8. letnim pościgu za przestępcą, który przez dekadę skutecznie wodził za nos organy ścigania. Powiem Wam, że podziwiam za wytrwałość. Nie wiem, czy potrafiłabym aż 8 lat działać z nadzieją na sukces. Lektura zresztą mocno kojarzyła mi się to z filmem "Złap mnie jeśli potrafisz", który uwielbiam. :)


Na stronie wydawnictwa możemy przeczytać krótki opis książki, który pozwolę sobie tu przytoczyć: "Każda epoka ma swój słynny czarny charakter, ale każdy przestępca kiedyś trafia na zdeterminowanego stróża prawa, który zrobi wszystko, by ukrócić zbrodniczy proceder. Billy the Kid został zastrzelony przez Pata Garretta. Eliotowi Nessowi udało się wsadzić za kratki Al Capone, a Joaquin Archivaldo Guzmán-Loera, słynny El Chapo, spotkał na swej drodze agenta DEA, Andrew Hogana. Po ukończeniu Akademii DEA w 2006 roku Andrew Hogan został skierowany do Arizony. Brał udział w wielu niebezpiecznych akcjach, podczas których wpadł na trop El Chapo, bossa kartelu narkotykowego Sinaloa i wroga publicznego numer jeden w USA. Po sześciu latach pościgu Hogan dojdzie do wniosku, że ma z El Chapo coś wspólnego – obu cechuje wręcz obsesyjna dbałość o szczegóły."


Polowanie na El Chapo wciągnęło mnie na tyle, że zapomniałam o całym świecie, z chorobą włącznie. Odleciałam podczas lektury do innego świata, a zdarza mi się to coraz rzadziej przez nadmiar obowiązków, także winszuję autorom! Myślę, że dużą zasługą była tutaj pierwszoosobowa narracja, dzięki której wchodząc niejako w skórę Hogana, mogłam spojrzeć na świat i życie El Chapo maksymalnie autentyczne. Podziwiam Hogana za wytrwałość w zbieraniu materiałów i to, jak poważnie podszedł do tematu. Zresztą książka już zaczyna się od epilogu, gdzie nasz bohater siedzi ponad 9 godzin (!) o suchym pysku i obserwuje otoczenie swojej ofiary. No niesamowite! 

Dla mnie uderzające było cały czas to, że książka oparta jest na faktach. Sam świat narkotyków, karteli i szeroko pojętej mafii jest dla mnie jednocześnie przerażający i fascynujący, także z chęcią poznaję go od środka. Jednak czytając książki takie, jak Ojciech Chrzestny czy Polowanie na El Chapo włosy stają mi na głowie, jak bardzo jest to świat zawiły, jak wszystko jest ze sobą powiązane. Nawiązuję tu do Ojca Chrzestnego, bo podobnie do niego, El Chapo stracił ukochanego syna, który został zastrzelony. :) I podobnie do niego, zemścił się w odpowiedni sposób. 

Dotychczas nie sięgałam zbyt często po literaturę faktu, bo wydawała mi się nudna. Wiem, głupie myślenie. To trochę jak z flakami, których nie chce się próbować za samą nazwę. Okazuje się jednak, że to mój konik i na półkach sklepowych będę częściej zaglądać do tego działu. No i cóż, zdecydowanie ta książka nie jest nudna. Polecam.


Ocena: 9/10
Tytuł: Polowanie na El Chapo

Autor: Andrew Hogan, Douglas Century
Wydawnictwo: HarperCollins Polska
ISBN: 9788327631305
Czytaj dalej

„Kruk” i „Gorszy” Piotr Górski


Kiedy na rynku wydawniczym pojawił się „Gorszy”, bardzo chciałam go przeczytać. Słyszałam wiele dobrych opinii o pierwszej, debiutanckiej powieści Piotra Górskiego „Kruk”. Dlatego zaopatrzyłam się w obie części i przystąpiłam do lektury. Czy była udana?


CZĘŚĆ 1: KRUK
Ta książka była debiutem literackim Piotra Górskiego. Mogę z pewnością powiedzieć, że jest to debiut udany. Dzięki trzecioosobowej narracji poznajemy bohaterów całkiem dobrze, jednocześnie mając dostęp do ich myśli, obaw i emocji. Początek lektury jest naprawdę mocny, a akcja dynamiczna. Niestety muszę przyznać, że są momenty, w których książka zaczyna się nieco dłużyć, ale dajmy autorowi się rozkręcić i bądźmy wyrozumiałym odbiorcą. W końcu to jego pierwsza powieść. :) Rozdziały są dosyć krótkie, co akurat lubię. Mam zwyczaj czytać książki właśnie rozdziałami, więc nie przepadam za pozycjami z bardzo długimi rozdziałami lub w ogóle ich nie posiadającymi. 

W moim odbiorze książka jest wiarygodna i realistyczna, widać że autor odpowiednio się przygotował przed przystąpieniem do pisania. Potwierdza to fakt, że komisarz Kruk często cofa się do poprzednich poszlak, nie spieszy się z rozwiązaniem zagadki i nierzadko po prostu błądzi. Myślę, że tak naprawdę wygląda praca komisarza śledczego, która mimo, że wielu wydaje się niezwykle emocjonująca, często jest błądzeniem we mgle i analizowaniem tych samych materiałów po kilkadziesiąt razy. Mimo wszystko jestem zdania, że w książce akcja powinna być nieco bardziej dynamiczna, bo czytelnik może w pewnym momencie zaniechać dalszej lektury. Czasem warto troszkę odejść do realiów, by bardziej zaciekawić odbiorcę.



Przybliżmy troszkę sylwetkę samego bohatera. Tytułowy komisarz Sławomir Kruk to impulsywny, nerwowy i szybko wyciągający pochopne wnioski policjant. Książka nie byłaby typową dla swego gatunku, gdyby Kruk nie był policjantem rozwiedzionym i rozbitym emocjonalnie. ;) 

Fabuła nie jest szczególnie oryginalna, ale jest naprawdę dobra. Na plaży w Jelitkowie zostaje znalezione ciało mężczyzny w skórzanym worku, w towarzystwie... węży. Czy to istotne? Oczywiście! Okazuje się, że taki typ morderstwa to tzw. zabójstwo rytualne, które ma oczyścić społeczeństwo z plugastwa, które ośmieliło się zamordować np. dziecko. Do rozwiązania zagadki zostaje wezwany Kruk, który rozpoczyna zbieranie dowodów i przesłuchania świadków. Okazuje się, że przeszkadzać w pracy zaczyna mu... wspomniana prokurator Krynicka. O dziwo zależy jej na tym, by nie wnikał zbyt głęboko w sprawę i zakończył dochodzenie tak szybko, jak to tylko możliwe. Kruk nigdy nie był niczyją marionetką, dlatego nadal uparcie dąży do prawdy, ale ta sprawa zaczyna go przerastać. Nadepnął na odcisk bardzo wpływowym i niebezpiecznym ludziom.

Uwielbiam cięty język i inteligentne dialogi, których w tej książce nie brakuje. Każdy z bohaterów ma sporo za uszami. Pięknie pokazane zostało także, że nawet policja musi czasem iść na układ z przestępcą. Fabuła mnie wciągnęła i niejednokrotnie z wypiekami na twarzy nie mogłam oderwać się od lektury. Bardzo podobały mi się często podrzucane przez autora mylne tropy, dzięki którym niemal do końca nie wiedziałam, co się właściwie dzieje. A nie ukrywam, że najczęściej szybko rozwiązuję zagadki kryminalne!

Nie jest to książka doskonała, ale nie jest to też książka zła. Moim zdaniem to dobry kryminał, przy którym można oderwać się od szarej rzeczywistości i po prostu odpocząć. Wciągnie, pobudzi szare komórki do pracy i nie raz zaskoczy nas podczas lektury. Dla mnie to udany debiut, dlatego bardzo jestem ciekawa drugiej części.

 Ocena: 6/10


CZĘŚĆ 2: GORSZY
Recenzja drugiej części miała pojawić się nieco wcześniej, ale przez bardzo aktywne ząbkowanie Zuzanny i wyjazd miałam małe opóźnienia. Niestety, brak snu nie sprzyja czytaniu książek. I powiem Wam, że dobrze zrobiłam, bo „Gorszego” czyta się jednym tchem! Gdybym się za niego zabrała, nie spałabym w ogóle! :)

Górski w drugiej książce o komisarzu Kruku dostarczył mi dokładnie to, czego zabrakło w pierwszej części. Wiedziałam, że warto w niego uwierzyć. Tym razem krótkie rozdziały spełniły swoją funkcję i świetnie nakręcały dynamicznie prowadzone śledztwo, także ani przez chwilę książka mi się nie dłużyła i nie miałam wrażenia, że ją „męczę”. Również opisy znacznie się poprawiły! Mogłam poczuć klimat i mroczny styl tej powieści. Dialogi między bohaterami były doskonale skonstruowane, nasycone inteligentnymi żartami i sarkazmem. 



Sami bohaterowie odkrywają podczas lektury swoje mroczne strony sprawiając, że w czytelniku pojawiała się mieszanka sympatii i obrzydzenia. Ale przede wszystkim zaczynamy traktować ich jak autentyczne osoby, pojawia się związek emocjonalny. W moim odbiorze Autor w mistrzowski sposób pokazał tu naturę ludzką. 

Doskonałym przykładem jest komisarz Kruk - bohater, którego powinniśmy nienawidzić. Jest impulsywny, momentami agresywny i regularnie naraża się niejednej osobie. Regularnie zniechęca do siebie ludzi. Mimo to ja go polubiłam, bo był dla mnie człowiekiem z krwi i kości. Miał pełen wachlarz wad, ale także zalet. Był autentyczny.

Tak dobrze skonstruowanych bohaterów jest w tej książce oczywiście więcej, jednak ja skupiałam się głównie na Górskim. W Gorszym liczba odcieni szarości dotyczących natury ludzkiej jest nie do opisania. Podczas śledztwa z komisarzem Krukiem odkrywamy, że niektórzy potrafią kłamać nawet... podwójnie. Uwielbiam, gdy targają mną emocje podczas lektury, a tutaj mamy to zagwarantowane.


Podsumowując, Piotr Górski napisał naprawdę dobrą książkę, od której ciężko jest się oderwać. Warto zwrócić uwagę szczególnie na fabułę. Autor zachował ogromną spójność historii. No i znowu mnie zaskoczył, skubany. Do samego końca nie wiedziałam, co się stanie. Myślę, że po lekturze Kruka każdy będzie bardzo pozytywnie zaskoczony i podobnie jak ja, będzie czekał na kolejną część.

Ocena: 8/10


Tytuł: Kruk | Gorszy
Autor: Piotr Górski

Wydawnictwo: HarperCollins Polska

Liczba stron: 496 | 416
ISBN: 9788327631268 | 9788327639660




Za lekturę dziękuję Wydawnictwu HarperCollins Polska
Czytaj dalej

Zapiski z Rakki. Ucieczka z Państwa Islamskiego - Samir


Sięgając po tę książkę byłam pełna sprzecznych myśli. Zastanawiałam się, czy znajdę w niej treści, które mnie zszokują, zdenerwują a może (co gorsza) nie wzbudzą żadnych emocji! Jeśli jesteście ciekawi, czy warto po nią sięgnąć - zapraszam do lektury.


Jeśli lubisz pozycje, w których znajdziesz rozległe opisy krajobrazów, wnikliwe analizy psychologiczne sylwetek bohaterów czy akcja budowana stopniowo, z narastającym napięciem, to nie jest książka dla Ciebie. Dlaczego? 

Przede wszystkim jest to dziennik. Krótkie, treściwe notatki przesyłane przez Samira (jest to pseudonim)  szyfrowanymi SMS-ami z okupowanego przez Państwo Islamskie miasta. Dziennik, z którego aż bije rozpacz, strach i rezygnacja mieszająca się z walką o przetrwanie. Bunt, nienawiść i brak zrozumienia, jak można w tak bestialski sposób traktować drugiego człowieka. Wstrząsająca historia, która poruszy każde serce. Cóż, ja przeczytałam tę książkę w jeden wieczór :) Po prostu nie mogłam się oderwać.

Od chwili, kiedy Daisz rozpoczęło okupację Rakki, stała się ona jednym z najbardziej izolowanych i zastraszonych miast na świecie. Zakazano sprzedaży odbiorników telewizyjnych, korzystania z Internetu i w ogóle dostępu do jakichkolwiek mediów. Daisz kreował przekazy medialne, przedstawiając rzeczywistość w niezwykle KOLOROWYCH BARWACH. Tak, by uśpić czujność reszty świata. Nie uwierzycie, ale tam karalne stało się noszenie spodni o nieprawidłowej długości. Tak, potrafili za coś takiego ściąć i głowę "winowajcy" rzucić przed dom jego rodziny. Zresztą, Samir podkreśla, że pretekstem mogło być cokolwiek, jeżeli Daisz podejrzewał, że masz cokolwiek wspólnego z ruchem oporu albo chociaż pozwalasz sobie na myśli, które nie zgadzają się z ich filozofią.


Samir sam został aresztowany i torturowany. Pojmano jego ojca, przyjaciół, a nawet młodsze rodzeństwo (dzieci) jego przyjaciół... Widząc bestialskie mordy i będąc świadkiem całkowitego rozkładu życia społecznego i lokalnej gospodarki, postanowił rozpocząć walkę z Państwem Islamskim w jedyny możliwy dla niego sposób: przekazując światu, co dzieje się z jego ukochanym miastem.

Przeczytajcie opowieść Samira. Nawet jeśli nie jesteście zwolennikami Państwa Islamskiego (jak ja), będziecie mogli szerzej spojrzeć na problem, który dotyka tego świata. I zauważyć, że wśród morderców i bestii są też ludzie, którzy naprawdę potrzebują pomocy. Których położenie jest tak tragiczne, że dla nas niewyobrażalne.

Na koniec przytoczę cytat, który w pełni oddaje moje emocje po przeczytaniu ostatnich słów tej książki:


"Czułam się, jakbym chodziła z Samirem ulicami Rakki, z sercem łomoczącym ze strachu. Skończyłam czytać tę książkę ze łzami w oczach i czekam na wieści o dalszych losach tego modego odważnego mężczyzny" - Emma Jane Kirby, autorka Optyka z Lampedusy


Tytuł: Zapiski z Rakki. Ucieczka z Państwa Islamskiego
Autor: Samir
Wydawnictwo: Insignis
Liczba stron: 108
ISBN: 978-83-65743-35-0

Za lekturę dziękuję Wydawnictwu Insignis
Czytaj dalej